حاجآقا علاء میرمحمد صادقی دار فانی را وداع گفت
حاج علاء میرمحمدصادقی از فعالان اقتصادی شناختهشده و کارآفرین نیکوکار که در تمامی سالهای پس از انقلاب در اتاق بازرگانی تهران و ایران حضور داشت به دیار باقی شتافت.
به گزارش پایگاه خبری تولید و اقتصاد(تولیدآنلاین)، او که از تاجران شناختهشده بازار تهران و اصفهان در دوران پیش از انقلاب و از معتمدان مردم بود، یکی از هفت نفری بود که بعد از انقلاب با حکم امام خمینی (ره) مدیریت اتاق بازرگانی را برعهده گرفتند و پس از سروسامان دادن به این نهاد بخش خصوصی، شرایط را مهیای برگزاری انتخابات کردند.
علا میرمحمد صادقی از ابتدای انقلاب تا پایان سال ۱۴۰۱ در هیات رئیسه اتاقهای بازرگانی تهران و ایران و تعداد زیادی از اتاقهای مشترک و تشکلهای اقتصادی بخش خصوصی حضور داشت و به عنوان یک فعال اقتصادی در بخشهای مختلف بازرگانی، صنعتی، معدنی و کشاورزی فعالیت داشت.
او که از دوران کودکی کار را به عنوان کارگر ساده در کارخانجات ریسندگی و پشمبافی در اصفهان شروع کرده بود تا کمکخرج خانواده باشد، به تدریج توانست با تلاش و هوش وافری که در حوزه فعالیتهای اقتصادی داشت و شیوه درستکاری و امانتداری که در پیش گرفت به چهرهای شناختهشده در بازار اصفهان و تهران تبدیل شود و با خلاقیت و نوآوری که از خودش به خرج داد وارد فعالیتهای و حوزههای جدید شود و علاوه بر توسعه کسبوکار شخصی خودش، برای افراد زیادی اشتغال و برای اقتصاد کشور ارزش افزوده ایجاد کند.
بر اساس این گزارش، محمود نجفی عرب رئیس اتاق بازرگانی تهران در پی درگذشت مرحوم میرمحمدصادقی نوشت:
درگذشت هر انسانی مایه تاسف است ولی برخی مرگها، کوهی از خاطرات را روی ذهن و جان انسان خراب میکند. خاطراتی خوش ولی حالا حزنانگیز.
متاسفانه فعال اقتصادی خوشنام، خیر و نیکوکار با سابقه، آقای علامیرمحمدصادقی امروز در رحمت حق آرام گرفتند و چهره در نقاب خاک کشیدند.
حاج آقا میرمحمدصادقی از معتبرین و معتمدین اقتصاد ایران به شمار میآمدند. از تمام جناحهای سیاسی و نحلههای فکری به او احترام میگذاشتند چراکه شاخص رفتار ایشان در تمام سالهای زندگی و کسبوکار، توجه به اصول انسانی و اسلامی بود.
کسبوکارشان را نه با ثروت خانوادگی یا رانت که با زحمت و شاگردی مغازه در اصفهان آغاز کردند. پس از مهاجرت به تهران به دلیل تقیدات مذهبی و حسن رفتار، به سرعت در سرای حاج حسن بازار تهران، شناخته و مورد تکریم کسبه قرار گرفتند. در همین دوره زمانی به فعالیتهای انقلابی هم علاقهمند شدند و به گروه همراهان حضرت امام پیوستند. همزمان با کمک به خانواده زندانیان سیاسی از پایهگذاران مدارس اسلامی علوی، رفاه و نیکان بودند و تعدادی زیادی صندوق قرضالحسنه را نیز راهاندازی کردند که از همان زمان تاکنون به همتشان سرپا و در خدمت خلق است.
نام ایشان در صنعت سیمان و گچ بسیار معتبر و شناخته شدهاست ولی بیش از اینکه عمرشان را صرف فعالیت اقتصادی کنند، جان و مالشان را در راه خیریه و نیکوکاری گذاشتند. یکبار در جلسهای گفتند:« این محبت خداوند است که انسان در موقعیتی قرار گیرد که بتواند، گره و مشکلی از کار فرد دیگری باز کند.» همیشه سایه این محبت پروردگار برسرشان مستدام بود.
حاج آقا میرمحمدصادقی با درایت و در سالهای پس از انقلاب، حافظ و مدافع اتاق بازرگانی شدند. اگر ایشان نبودند، نگاههای تند و تیز دهه ۶۰ شاید این نهاد بخش خصوصی را برای همیشه به تعطیلی میکشاند. از این منظر ایشان و نامشان در تاریخ بخشخصوصی ایران درخشان خواهد ماند.
عصر این روز سرد پاییزی با خبر درگذشت این مرد خوش خلق، خندهرو و با محبت همراه شد. خداوند ایشان را در سایه مهر و محبت خود قرار دهد. برای خانواده این مرد بزرگ، آرزوی صبر دارم و این فقدان را به جامعه اقتصادی و نیکوکاری ایران تسلیت میگویم. بدون او بخش خصوصی ایران چیزی کم دارد. خدانگهدار نیکوکار، کارآفرین و بنده مخلص پروردگار.
