مدیرعامل سازمان مدیریت صنعتی: آموزش نیروی انسانی ضامن تاب آوری واحدهای صنعتی است
قاسم خرمی آموزش مستمر و توسعه سرمایه انسانی را ضامن اصلی بقا و تابآوری سازمانها در شرایط بحرانی دانست و گفت: بنگاههایی که سرمایهگذاری روی آموزش، عارضهیابی و توانمندسازی پرسنل را جدی گرفتند در مواجه با بحران ها موفق عمل کرده اند.
به گزارش پایگاه خبری تولید و اقتصاد(تولیدآنلاین)، از سازمان مدیریت صنعتی، قاسم خرمی در دومین گردهمایی سالانه «سفیران یادگیری» اظهار داشت: در مقابل، سازمانهایی که آموزش را مقولهای لوکس یا غیرضروری میپنداشتند، در نخستین گردنهها دچار شوک و بحران شدند.
وی با تاکید بر ماموریتهای سازمان مدیریت صنعتی در جهت خدمت به اقتصاد ملی افزود: طرح جامع پرورش هزار مدیر حرفهای و ارشد در تراز ملی با جدیت در دست اجراست که امروز گام تازهای از آن در استان اصفهان رقم خورد و تاکنون بیش از ۳۲۰ مدیر شایسته وارد این شبکه شدهاند.
این مقام مسئول ادامه داد: بهمنظور حمایت فوری و موثر از کسبوکارهای آسیبدیده، کلینیک تخصصی و رایگان مشاوره سازمانی و عارضهیابی بحران توسط سازمان مدیریت صنعتی راهاندازی شده است.
خرمی با اشاره به پویش ملی «دوباره میسازم وطن» خاطرنشان کرد: این سازمان بر اساس شایستگی تخصصی و ارزیابی عینی، قابلیت تدوین مستندات مربوط به برآورد آسیبها و خسارات کسبوکارها را داراست و در قالب این پویش، تجربیات بازسازی و نوسازی صنعتی را با تکیه بر الگوهای ملی و بینالمللی مستند و بومیسازی میکند.
مدیرعامل سازمان مدیریت صنعتی با تاکید بر اینکه شاخصهای سنتی نظیر حجم فروش، میزان تولید و صادرات دیگر بهتنهایی نشاندهنده تعالی یک سازمان نیستند، تصریح کرد: امروز شاخصهای توسعه پایدار و ارائه گزارشهای پایداری، ستون اصلی ارزیابی شرکتهاست. توسعه صنعتی نباید به بهای تخریب محیطزیست تمام شود؛ تجربه جهانی به روشنی نشان میدهد که صنعتیشدن لزوماً به معنی آلودگی هوا و نابودی منابع طبیعی نیست، بلکه غفلت از استانداردها و آموزشها مسبب وضعیت فعلی است.
وی از راهاندازی و استقرار دبیرخانه مرکز مسئولیت اجتماعی ذیل وزارت صمت در سازمان مدیریت صنعتی خبر داد و افزود: رویداد سالانه مسئولیت اجتماعی شرکتی بهزودی بهمنظور شناسایی و معرفی الگوهای برتر صنایع کشور برگزار خواهد شد.
خرمی با تحلیل سرنوشت کارآفرینان در دهههای گذشته و مصادرههای پس از سال ۱۳۵۷ یادآور شد: تاریخ اقتصاد ایران گواه آن است که ضربه خوردن به بخش خصوصی صرفاً ناشی از تحولات سیاسی نبود؛ بلکه فاصله گرفتن کارآفرینان از تودههای مردم و بدنه جامعه، باعث شد تا روشنفکران و اقشار اجتماعی در برابر آسیب دیدن سرمایهگذاری بخش خصوصی بیتفاوت یا همسو شوند.
وی ادامه داد: هرگاه کارآفرین و صنعتگر از جامعه فاصله بگیرد و نسبت به کارگران و دغدغههای عمومی احساس مسئولیت نکند، زمینههای سوتفاهم شکل میگیرد. درس بزرگ تاریخ این است که پایداری کسبوکار و سرمایهداری مدرن بدون رعایت پیوند اجتماعی، احترام به محیطزیست و جلب اعتماد مردم امکانپذیر نیست.
