نگاهی متفاوت به شهرآورد صد و هفت/ درسهایی که باید آموخت
هر رویداد ورزشی به نوبه خود شامل ویژگیهایی است، گذشته از تمام مسائل مرسوم تقابل های ورزشی مهم، شهرآورد صدو هفت پایتخت نیز حاوی نکات آموزنده ای است که می توان از آن درس گرفت.
نویسنده : علی زنداکبری
شهرآورد صد و هفتم نیز با تمام هیاهوها به پایان رسید، گذشته از تمام حواشی ها این شهرآورد حاوی موارد مهمی است که می توان نگاه جدی تری به آن داشت.
مربی ایرانی، جوان و با دانش
شهرآورد صد و هفت ثابت کرد که سطح دانش مربیان داخلی اگر از مربیان خارجی هم سطحشان بیشتر نباشد، کمتر نیست. جسارت این مربیان جوان در حساس ترین بازی فصل کاملا مشهود بود و سیستم بازی و تعویض ها نشان از تمرکز بر حمله و کسب سه امتیاز داشت هر دوتیم از ترکیب قدرت جوانی و تجربه بازیکنان با سابقه خود حداکثر بهره را بردند. استفاده از بازیکنان جوان در پست های کلیدی و سیستم شناور و تغییرات تاکتیکی متکی بر توانایی بازیکنان، بدنسازی مناسب دو تیم و البته نتایج مطلوبی که تا این لحظه کسب کرده اند از درایت بالای هر دو سرمربی حکایت دارد.
اصل مهم: انضباط تیمی
نظم تیمی اصل مهمی در هر کار تیمی است چه در کسب و کار و چه در ورزش، اما مشکل بزرگ اجرای نظم در تیمی حدودا پنجاه تا شصت نفره است، از بازیکنان گرفته تا گروه پشتیبانی و پزشکی، این امر کلیدی بر عهده تیم مربیان است و به رهبری سرمربی تیم انجام می گیرد. نمونه های مشابه موفق در نظم تیمی را در تیمهای لیگ برتر همچون چادرملو، گل گهر و در مقاطعی فولاد نیز شاهد بوده ایم در جام جهانی و با توجه به مشکلات عدیده بر سر راه تیم ملی حفظ نظم تیمی نتایج به نسبت قابل قبولی را برای فوتبال کشور رقم زد، حال تاثیر رعایت نظم تیمی را به وضوح در تغییر رویکرد دوتیم مطرح کشور در شهرآورد صدو هفتم شاهد بودیم، فاصله گرفتن از حاشیه، تمرکز بر اجرای تاکتیک های تیمی، همگرایی در ایجاد تفکر برد و فرمانبرداری از نیمکت به نسبت دوره های اخیر در سطح بالاتری بود به همین علت علیرغم آنکه شاهد بازی پایاپایی بودیم دو تیم بازی تماشاگر پسند و پر هیجانی را به نمایش گذاشتند.
جوانان، امید آینده
میانگین سنی پرسپولیس ۲۹.۵ و میانگین سنی استقلال ۲۵.۸ بود و بار تجربه نفر به نفر در پرسپولیس بالاتر و بار تجربه تیمی استقلال نیز بالاتر از قرمز پوشان بود چراکه این تیم با تغییراتی جزئی در فصل قبل تقریبا با همین ترکیب در میدان حاضر می شد. اما آنچه که مهم بود جوانان هر دوتیم علاوه بر استفاده از قدرت جوانی از تجربه کافی خود نیز بهره خوبی بردند البته معلوم نیست اگر استقلال پنجره نقل و انتقالاتش بسته نبود آیا باز هم به جوانانش میدان می داد یا از سر ناچاری مجبور به استفاده از این جوانان آینده دار شده است؟ قلی زاده و رزاقی نیا هر کدام با ۲۰ سال سن! نبض خط هافبک استقلال را در دست داشتند، سحرخیزان با ۲۳ سال سن نیز عملکرد قابل قبولی از خود نشان داد. در پرسپولیس نیز محمد مهدی زارع با ۲۳ سال سن در خط دفاع پرسپولیس مقتدرانه بازی کرد و پوریا شهر آبادی ۲۰ ساله علیرغم زمان کمی که در اختیار داشت موثر عمل نمود این مهم به وضوح نشان می دهد که وقت آن رسیده همگام با فوتبال دنیا فضای لازم به رشد جوانان در تیم های ورزشی کشور خصوصا فوتبال داده شود. این موضوع که فدراسیون از تیم های نوجوانان، جوانان و امیدهای باشگاه ها و لیگ آنها و همچنین از اردوهای ملی آنها حمایت کافی را به عمل نمی آورد و در سطح وعده و لفاظی باقی می ماند نشان از لزوم تغییر در مدیریت فوتبال و نیاز به استقرار تفکر نوآور در کلیه سطوح مدیریتی است.
اعتماد به داوران ایرانی
سالهاست در شهرآوردهای پایتخت از داور ایرانی استفاده می شود این اتفاق مهم با ممارست در سطح مدیران، علاوه بر ارج نهادن به تلاشهای داوران داخلی، سطح اعتماد به نفس آنها را چنان بالا برده که شاهد حضور موفق آنها در رویدادهای بین المللی نیز هستیم. موعود بنیادی فر و تیم داوری شهرآورد صد و هفت بطور کلی عملکرد موفقی داشت و نشان داد که همچنان می توانیم در این مسیر با حمایت های مادی و معنوی به پیشرفت جامعه داوری فوتبال در کشور امید داشت.
مدیریت ورزشی
استادیوم نقش جهان از میزبانی شهرآورد سربلند بیرون آمد، سالهاست که مدیریت ورزشی در حوزه برگزاری با چالشهائی مواجه است، حفظ امنیت، ایجاد سطح رفاهی مطلوب برای تماشاگران، تدارکات و پشتیبانی مناسب، برنامه ریزی، زمان بندی مناسب و هماهنگی برای برگزاری بازی که در شرایط جنگی برگزار می شود کار مشکلی بود که اهالی اصفهان با موفقیت آن را به اجرا درآوردند.
شهرآورد با نشاط
سبک بازی هر دوتیم مبتنی بر ارائه بازی تهاجمی و اجرای دفاع منطقی بود نوع تفکر مربیان موجب به وجود آمدن یک بازی هیجان انگیز، جسورانه، پویا و چابک شده بود که مهم تر از نتیجه رضایت تماشاگران را به همراه داشت، گردش منطقی توپ، عدم اتلاف وقت، میل به پیروزی و به وجود آمدن موقعیت های جدی بر روی دو دروازه نشان داد که می توان بر پایه منطق فوتبال شهرآوردی جذاب و تماشایی داشت.
لزوم تغییر فرهنگ ورزشگاه ها
سالها در رسانه های مختلف به فهیم بودن و با فرهنگ بودن تماشاگران اشاره می شد اما حقیقت چیز دیگری است به کار بردن الفاظ شرم آور فضای ورزشگاه ها را مسوم کرده و بسیاری را از تماشای حضوری بازی ها فراری می دهد بخصوص در میان خانواده ها و بانوان، پرتاب اشیاء مختلف علاوه بر اخلال در برگزاری بازی ها سلامتی و امنیت جانی و در سطح بالاتر روحی و روانی بازیکنان، تماشاگران و خانواده هایشان را بطور جدی به خطر می اندازد هنوز خاطره آسیب سرباز تماشاچی که دچار ضایعه بینائی شد و تماشاگران خون آلود پرسپولیس در بازی با تراکتور و ده ها مورد دیگر از اذهان پاک نشده است و به نظر نیاز به فرهنگ سازی جدی و وضع قوانین قابل اجرا برای جلوگیری از خشونت در ورزشگاه ها بیش از پیش احساس می گردد.
امری که به نظر مورد بی توجهی مدیران ارشد فدراسیون و باشگاه ها است چراکه تدابیر دیده شده طی سالهای گذشته اثرات لازم را نداشته و به نظر مجازاتهائی چون بازیهای بدون تماشاگر، جریمه مالی و محرومیت ها به علت بخشودگی ها با دخالت های پشت پرده و روابط اختصاصی سرمایه داران از تبریز تا تهران و از اصفهان تا سیرجان دور زده می شوند تا جائیکه عدم نشان دادن کشاله پا! سکه های غوطه ور در گز! آب های آلوده! و زد و بندهای مالی در باشگاهها با نگاهی جدی نه پیگیری می شود و نه اهمیت داده می شود نتیجه آنکه طرفداران باشگاه ها نیز نه به جرایم اهمیت می دهند و نه به مجازات های ناشی از آن، چراکه وقتی مدیران و بازیکنانشان با نقاب دلسوزی و مظلومنمایی سعی در توجیه دور زدن قانون می نمایند چرا آنها نباید چنین کنند.
