یادداشت/ پاكستان همسایه ای در مِه به قلم امیرحسین كاوه

سخن از پاكستان علیرغم همه مشتركات فراوان و دارا بودن شاخص های بایسته یك شریك پایدار تجاری برای ایران، چون بادهای موسمی و تگرگ‌ بهاری است كه هر چند سال یكبار می آید و میرود.

از علامه اقبال لاهوری تا بی نظیر بوتو و یا مثل الان عمران خان؛ ولی انگار بذری در زمین ارتباط گاه به گاه نیز پاشیده نمی شود، و محصولی برای درو به ثمر نمی نشیند، معلوم نیست چرا این زمین لم یزرع است!

معلوم نیست چرا سكونت اقوام بزرگ در دو سوی مرز مشترك بیش از 950 كیلومتری ایران و پاكستان راه ارتباطی را سهل نمی كند. از 212 میلیون جمعیت كشور پاكستان؛ بله ذرست خواندید بیش از 212 میلیون جمعیت پاكستان، 97 درصد مسلمان هستند؛ و این یعنی وجه اشتراكات و یكسانی های زیاد در خواسته های مردمی دوست داشتنی و برادر در جوار كشور ما.

آری، ایران می تواند بسیاری از نیازهای اقتصادی این مردم را تامین كند ولی در كشور ما و یا شاید هر دو كشور به آن بی توجهی می شود.
وجود راه‌ آهن كویته پاكستان به زاهدانِ ایران كه دارای خط استاندارد نیز است و در ادامه راه‌آهن هندوستان به‌ شمار می آید؛ خط راه آهنی است در قاره آسیا و شبه قاره هند به طول 600 كیلومتر از كویته به زاهدان، و این مسیر حتی چین را هم به ایران وصل می كند و این امتیاز و فرصت عالی به شمار می رود كه از آن حتی در شرایط تحریمی استفاده نمی شود.؛ خطوط حمل و نقل راه آهن مثل خطوط كشتیرانی قابل رصد برای جستجوگران تحریم نیست و بسیار سریع تر از خطوط كشتیرانی می تواند در حمل بار ؛كمك حال ما باشد.

بندرهای دریایی مناسب دو كشور و جاده زمینی و ترانزیت هوایی، یكی از دهها مزیت دسترسی های ترانزیتی هستند.

از طرف دیگر احداث خط لوله صلح برای صدور گاز ایران برای مردم پاكستان و سپس به هند، دیگر امتیازات ویژه دو كشور می باشد كه متاسفانه پیگیری مناسبی برای اتمام آن نشده و موانع سیاسی در مسیر مرتفع نشده است.
جالب تر اینكه نماینده غیر رسمی جمهوری اسلامی ایران در ایالات متحده آمریكا كشور جمهوری اسلامی پاكستان است و حتی از این ظرفیت هم بخوبی استفاده نشده و نمی شود.

پاكستان كشوری در حال توسعه‌است كه بیش از 150 میلیارد دلار واردات و صادرات دارد اما حجم مبادلات تجاری ایران و پاكستان كمی بیش از یك میلیارد دلار است و این یعنی كمی بیش از هیچ!

ظرفیت 212 میلیونی جمعیت پاكستان، فرصتی ویژه برای صادرات محصولات ایرانی است كه متاسفانه بعلت مشكلات قابل حل ارزی و موانع تجاری و گمركی و برخی بخشنامه های ناقص داخلی در حال از دست رفتن است.

اتاق های بازرگانی پاكستان و حتی اقوام و قبایل پر نفوذ كه تصمیمات خود را مستقل عمل می كنند، می توانند با همكاری بخش خصوصی ایران راه میانبری برای دور زدن تحریم های ظالمانه باشند؛ فعالان اقتصادی پاكستانی هم آماده اند بسیاری از نیازهای كالایی ما را در شرایط تحریم تهیه و حتی به صورت تهاتری در اختیار ما گذارند.

عمران خان رفت؛ سخن از دیوار مرزی شد؛ ولی ای كاش بیشتر سخن از برداشتن دیوارهای تار عنكبوت بسته ی تجاری و اقتصادی بین دو كشور می شد و این مه غلیظ بین دو كشور كه دیدها را بسیار كاهش داده با باران بهاری در ارتباطی دو سویه ، محو می گشت.

**دبیر انجمن تولید كنندگان لوله و پروفیل فولادی