چرخ تولید پوشاک در ایران در آستانه توقف | صنعت گرفتار رکود، مالیات و فرسودگی تجهیزات
در سالی که «سرمایهگذاری برای تولید» نام گرفته، تولیدکنندگان پوشاک در ایران زیر فشار فرسودگی تجهیزات، رکود بازار، کمبود نقدینگی و بار سنگین مالیات، نفسهای آخر را میکشند.
به گزارش پایگاه خبری تولید و اقتصاد، صنعت پوشاک ایران که روزگاری یکی از ارکان مهم اشتغالزایی کشور به شمار میرفت، اکنون در تنگنای شدید اقتصادی گرفتار شده است. فعالان این حوزه از نبود حمایت واقعی، افزایش بیرویه مالیات، ماشینآلات فرسوده و رکود عمیق بازار گلایه دارند؛ مسائلی که زنگ خطر تعطیلی گسترده واحدهای تولیدی را به صدا درآوردهاند.
تولیدیهایی که فقط زندهاند، اما نفس نمیکشند
ابوالقاسم شیرازی، رئیس اتحادیه تولیدکنندگان و فروشندگان پوشاک تهران، وضعیت این صنعت را بحرانی توصیف کرده و گفته است: «پوشاک برخلاف سایر کالاها، عمر مصرفی کوتاه دارد و وابستگی زیادی به زمان و مد دارد. اگر تولیدکننده نتواند در عرض ده تا پانزده روز محصول را عرضه کند، سرمایهاش از بین میرود و کالا به استوک تبدیل میشود.»
وی تاکید میکند که حتی وقفههای کوتاه در تولید، نظیر جنگ ۱۲ روزه اخیر، ضربههای سنگینی به صنعت پوشاک زده و باعث توقف کامل چرخهی توزیع و فروش شده است.
تجهیزات فرسوده، مانع نوسازی و رقابت
یکی از اصلیترین گرههای این صنعت، ماشینآلات قدیمی و از رده خارج است. شیرازی میگوید: «اکثر دستگاههایی که در کارگاهها استفاده میشود، بیش از پنج سال کار کردهاند. نه امکان نوسازی وجود دارد، نه حمایت مالی یا تسهیلاتی برای بهروزرسانی.»
این فرسودگی نه تنها کیفیت تولید را کاهش داده، بلکه امکان رقابت با برندهای خارجی و صادرات را نیز از بین برده است.
فشار مالیاتی، سد راه بقا
در شرایطی که تولیدکنندگان با بازار راکد و کمبود نقدینگی مواجهاند، فشار مضاعف از سوی نهادهای مالیاتی و شهرداریها تیر خلاصی بر پیکر بیجان این صنف شده است. به گفته رئیس اتحادیه، بسیاری از تولیدکنندگان توانایی پرداخت اجاره کارگاه، مالیات، عوارض و حتی هزینهی تابلوی مغازه را ندارند.
او میافزاید: «تولیدکنندهای که فروش ندارد، چگونه باید مالیات بدهد؟ در این شرایط نمیتوان حتی به صادرات فکر کرد، چه برسد به رقابت جهانی.»
پیشنهاد راهکار؛ از سولههای متروکه تا تنفس مالیاتی
شیرازی پیشنهاد میکند دولت و شهرداریها، سولهها و فضاهای بلااستفاده را در اختیار تولیدکنندگان قرار دهند؛ حتی بهصورت امانی یا با اجاره پایین، تا به این صنف فرصت احیاء داده شود. او همچنین خواستار تجدیدنظر فوری در نظام مالیاتی واحدهای کوچک تولیدی است.
پایان یک صنعت، آغاز یک بحران اجتماعی
اگرچه مسئولان کشور در شعارها بر حمایت از تولید داخلی تأکید دارند، اما صنعت پوشاک بهعنوان یکی از صنایع پر اشتغال، در آستانه فروپاشی قرار گرفته است. فعالان این حوزه دیگر امیدی به حمایتهای ویژه ندارند و تنها خواستار شرایطی هستند که بتوانند زنده بمانند.
اگر اقدامی فوری برای نجات این صنعت صورت نگیرد، نه تنها صدها کارگاه و واحد تولیدی تعطیل خواهند شد، بلکه بیکاری گسترده و بحران اجتماعی جدیدی نیز در راه خواهد بود.
